May mga bagay noon na gustong-gusto natin dahil sa inaakala natin na doon tayo magiging masaya.
Tuwing magbabalik tanaw ako sa aking nakaraan, naaalala ako ang mga panahon na hindi ibinigay sa akin ng Diyos ang specific na bagay na hinihingi ko sa kanya.
Bago ang magtapos ng highschool nangarap akong mag-aral sa isang prestigious university sa ating bansa. Wala akong binalak na pasukin na eskwelehan kundi yun lang. Ni ayoko ngang magtake ng ibang entrance exam noon dahil itinatak ko na sa sarili ko na doon ako magkacocollege. But unfortunately, I failed the entrance exam, isang bagay na hindi ko mapaniwalaan sa sarili ko. After kong madalian sa exam at umasang doon ako magkacollege malalaman kong its not meant to me.
Nasaktan ako, hanggang sa mawalan ako ng choice kundi pumasok sa isang simpleng university. Isang university kung saan ang usually na nakasalumuha ko ay mga ordinaryong estudyante na galing probinsya at iba pang simpleng estudyante. I stayed in that college for more than 4 years at naextend pa ng more than 2 years ng makagraduate ako ng Masteral doon. Napakablessed at happy ako sa university na iyon. Dahil bukod sa kaligayahan at mas nakilala ko pa ang Panginoon dahil sa University na iyon. I really enjoyed my college and even my masterals days because of that university. HIndi siguro mataas at sosyal ang standard niya katulad ng pinapangarap ko noon pero dito ako naging masaya.
Its not my choice, not even my dream, pero ito ang binigay sa akin ng Diyos, at dito ako naging masaya.
Sa ngayon, Im on the stage na hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng Diyos. Alam ni Lord, I have a choice, I have a specific choice which I think will make me happy and contented. Pero I still prefer His choice dahil alam ko na kapag Siya ang namili, doon ako magiging masaya.
No comments:
Post a Comment